Tablets, ik vind het een ronduit fantastische form factor. Misschien ga jij niet akkoord, maar ze zijn wel van mijn ding. Het was dus met veel plezier dat ik de iPad 2 uitpakte en aan een test onderwierp. Mijn verwachtingen waren niet hooggespannen, want ik had het toestel al eerder tijdens een event in Londen bepoteld. De uitgebreide review lees je hier bij ZDNet (of bij Het Nieuwsblad, als je dat liever hebt), de conclusie vat ik hieronder samen:

De concurrentie zal het sowieso moeilijk blijven hebben, ook als ze hun nieuwe tablets voorstellen. Niet alleen omdat de iPad in combinatie met iOS en zijn goedgevulde App Store een moeilijk te verslaan team is, ook omdat Apple de prijzen van de iPad heeft verlaagd. Het zal me verbazen als een concurrent met vergelijkbare specificaties onder het Apple-prijspeil kan duiken.

Aan die laatste zin moet ik wel toevoegen: op korte termijn. Verschillende fabrikanten hebben interessante tablets in de pijplijn zitten die – en dat is voor het eerst – een kans hebben om de iPad te beconcurreren. De Samsung Galaxy Tab 10.1, de HP TouchPad en de HTC Flyer om maar drie te noemen. Al is die laatste voor verschillende redenen (kleiner scherm, stylus, Gingerbread) een beetje een buitenbeen. Veel zal afhangen van de prijskaartjes die aan de nieuwe lichting uitdagers bengelt – en of ze ook een voldoende goedkoop instapmodel voorzien. Sowieso wordt het een taai gevecht, want de iPad is niet de marktleider omdat er veel hype rond Apple-producten is – ook wel natuurlijk – maar wel omdat het een zeer gelikt en goed gemaakt product is.

Het minste wat je kunt zeggen, is dat de iPad best voor wat beroering zorgt. Zoals gebruikelijk zijn er heel wat fanboys die geen seconde twijfelen over de aankoop van Apples nieuwste worp, maar deze keer klinken er toch opvallend veel tegenstemmen. Collega-blogger en ZDNet-opperhoofd Andhi bijvoorbeeld, heeft op een zeer goed onderbouwde manier zijn bedenkingen geformuleerd. Stephen Fry, iedereen z’n favoriete gadgetfreak, ziet het wel heel positief in.

Voor Het Nieuwsblad volgde ik de lancering (hier in een soort remixversie, gemengd met de live-verslaggeving van NBO zelve) en ook ik viel niet bepaald van mijn stoel toen Jobs het ding voorstelde. Het is zeker interessant, zegt de gadgetfreak in mij, maar net iemand als ik heeft reden om te twijfelen over de aankoop van een iPad. Thuis is er al zoveel elektronica present – pc, notebook, smartphone, mediacenter, multiroommuzieksysteem, ebookreader – dat ik niet goed weet waarvoor ik de iPad nog zou gebruiken.

Laten we eens kijken naar de basisfuncties die de iPad biedt:

• boeken lezen: ik ben overtuigd dat het qua aanbod goed gaat komen. Als je kijkt hoe ebooks nu op de markt verschijnen, is het duidelijk dat de aanpak van Apple echt broodnodig is. Amazon doet het zeker niet slecht met zijn Kindle Store, maar echt gemakkelijk is het nu ook niet om daar een boek op te vinden en te kopen. Mijn bedenking zit hem echter bij het scherm: ebookreaders zoals de Kindle of Sony Reader hebben een e-inktscherm, de iPad een klassiek LCD. Zo’n e-inktscherm is echt aangenaam rustgevend om naar te kijken en de enige reden waarom ik er al in geslaagd ben om uren aan een stuk iets te lezen op de Kindle. Naar een lichtgevend computerscherm turen is daarentegen heel vermoeiend, zeker in een ruimte met gedimd licht, zoals een huiskamer of slaapkamer.
• films bekijken: sorry, maar hebben we net niet allemaal geïnvesteerd in nieuwe flatscreen-tv’s? Hotels idem.
• muziek beluisteren: euh, iPod, iPhone, hifiketen, iemand? Via een iPad naar muziek luisteren gaat me helemaal het gevoel geven van terug in de tijd te gaan, toen ik een – naar huidige normen – reusachtige Discman meezeulde.
• foto’s bekijken: dit kan me al wat meer overtuigen. Het wordt weinig over gesproken, maar mi zijn de fotofuncties op de iPhone een belangrijke reden waarom dat toestel zo populair is geworden. Denk eens terug aan de eerste keer dat iemand je een iPhone toonde. Wat was hij aan het doen? Juist, foto’s van zijn kinderen aan het tonen, en en passent aan het tonen hoe je met een weegbeweging van het ene oninteressante kiekje naar het andere gaat.
• emails beantwoorden: stel dat ik een vijftal berichtjes heb die beantwoord moeten worden. Ga ik dat doen op een aanraakscherm of daarvoor even mijn notebook met een echt klavier nemen? Juist, ja. En vooral, bij veel mensen is de gewoonte om op de zetel de notebook open te klappen en mails te lezen al ingebakken. Het is dus niet zoals de iPhone, die veel mensen voor het eerst deed kennismaken met iets nieuws – mobiel mailen – maar het gaat wel om mensen overtuigen om een bepaalde gedraging te vervangen door een ander.
• tekstverwerking: ik denk het niet. Een van de redenen: welke houding ga je juist aannemen terwijl je op de iPad aan je magnum opus werkt? Met gekruiste benen? Een been over het andere? Ga je op je schoot een kussen leggen, met daarop de iPad? Ga je een iemand overtuigen om de iPad voor je vast te houden (gehurkt, armen naar voren en in de lucht)?

Doomed to fail, dus? Wel, dat vind ik wel te sterk. Eigenlijk kon ik me perfect vinden in de mening van Bart De Waele van Netl@sh, zoals opgetekend in een tweede iPad-artikel dat ik voor het Nieuwsblad produceerde (geen link, want niet online). Zijn mening: “Er is potentieel”. En, “het is ook moeilijk te voorspellen welke apps er voor de iPad gaan verschijnen”. Hij heeft zeker geen ongelijk als hij zegt dat de doorsnee consument niet om specificaties maalt, maar aangetrokken wordt tot een toestel vanwege wat het doet en kan. “Als er geen killerapplicaties komen, zal de iPad een duur stuk glas blijven”, concludeert hij. Hear, hear.