Globaal genomen kan ik stellen dat mijn huiskamer 3D is. Op een aspect na: het tv-scherm. Alles wat daar op verschijnt is plat – en dan heb ik het niet eens over de inhoud. Om eerlijk te zijn lag ik daar nooit van wakker. Tv-beelden zijn op een geruststellende manier onrealistisch en overduidelijk een registratie van iets dat ver weg is opgenomen. Wat in het geval van pakweg Bart Peeters – ja,ja, hij is sympathiek, maar toch – best ok is, vind ik.
Maar de laatste tijd kom ik regelmatig in contact met het concept ’3D-televisie’, onder andere voor deze test voor Het Nieuwsblad, en nu begint mijn kijk op de zaak wat te veranderen. De 3D-toestellen die nu op de markt zijn, zijn al bij al nog prille stappen. Toch doen ze het niet slecht. Een ‘echte’ 3D-film – bijvoorbeeld van op een 3D Blu-ray – ziet er echt overtuigend uit. Vooralsnog heb ik enkel 3D-animatiefilms bekeken en het resultaat was altijd goed. Niet verbluffend, maar toch: straf!
Maar je zit dus nog altijd met die brillen en die zullen niet ieders cup of tea zijn. Zelf vind ik ze afleidend – of toch in die eerste kijkuren. Die afleiding zorgt er paradoxaal genoeg voor dat ik bewust wordt van het onnatuurlijk van een technologie die net een gevoel van realisme probeert te creëren.
Ik hou ook mijn hart vast voor hoe filmmakers zich gaan uitleven met 3D-effectjes. De animatiefilm ‘Monsters & Aliens’ die ik op een 3D-toestel van Samsung bekeek, zit propvol visuele 3D-gags en verrassingseffecten. Iemand houdt een geweer vast en de loop komt uit het scherm, recht op je af. Bij explosies vliegen brokstukken naar je toe. Etcetera, etcetera. Heel cool allemaal. Maar een goede film is natuurlijk meer dan een paar leuke visuele effectjes, 3D of niet.
Ach, ik hoop gewoon dat we nu niet mogen vooruitkijken naar een paar jaar film waarin alle energie in 3D is gestopt en niets in een goede scenario, wat deftig acteurwerk en een regisseur die weet wat een goed verhaal maakt. Geen herhaalbeurt dus van wat er gebeurde toen rendering plots betaalbaar werd en Hollywood en tv-makers een hele reeks waardeloze films en series afleverden die vooruit opvielen omdat iedere andere frame een gerenderde explosie, voertuig of whatever bevatte. Want, als liefhebber van wat vele filmcritici ‘slechte’ films noemen – actie, SF, martial arts, etc – wil ik wel goeie slechte 3D-films. Ok?
