Geen excuses, het is hier te lang muisstil geweest. Nochtans stond het leven net niet stil: er waren die iPhone 4- en Office 2011 for Mac-boeken, kort daarna gevolgd door de miserie van een uitgeverij die op de fles gaat, de vele opdrachten voor Clickx, EOS, PC Magazine, FWD, Shoot en anderen, allemaal onderbroken door een uiterst boeiende consultingopdracht, etc, etc.

Uiteindelijk heeft de drukte me in het voorbije jaar meer richting Twitter gestuurd, een ideaal medium voor plotse invallen en snel commentaar. Tegelijkertijd zijn er nog eitjes van meer dan 140 tekens te leggen, en dat kan dus hier. Tijd voor een inhaalbeweging, met andere woorden. You’ve been warned.

Mike Sax, de naam zegt je misschien niet veel, maar hij is een Belg die in de Verenigde Staten zijn eigen softwarebedrijf of drie opbouwde en nu vooral bezig is met iPhone-apps. En daarnaast nog voor een paar lobbygroepen aan de slag is. Een interessante kerel dus, en reden genoeg om hem afgelopen maandag voor De Standaard te interviewen.

Uiteraard vergaar je in een gesprek van een uur en een half veel meer materiaal dan je effectief in print kunt gebruiken, zo is dat met een interview. Eigenlijk kun je beter gewoon een kwartier met iemand spreken. Efficiënter ongetwijfeld, maar dan kun je ook niet echt diep gaan. Een moeilijke keuze. Het uiteindelijke interview is in elk geval nog wel geslaagd – al ontbreekt zo wat alles dat Sax te vertellen had over de ACT-organisatie waarvoor hij woordvoerder is.

Voor Clickx testte ik recent een tiental DV-cams. Bij dat stuk hoorde ook een artikel met tien tips om beter te filmen, dat ondertussen z’n weg naar de site van Het Nieuwsblad vond.

Na jarenlang WWDC- en andere keynotes van op afstand te hebben gevolgd, kon ik de voorstelling die Steve Jobs dit jaar op de Worldwide Developers Conference van op de eerste rij (nu ja…) meemaken. Het was al jaren geleden dat ik de act van Jobs nog eens in het echt had gezien, dus ik keek er wel naar vooruit. Het grote nieuws is ondertussen wel bekend (en was zelfs voor de keynote geweten, met dank aan Gizmodo): er komt een nieuwe iPhone, de iPhone 4.

Ondanks alle technische moeilijkheden bracht ik min of meer live verslag uit van de keynote voor De Standaard Online en ZDNet. De twee volgende dagen verschenen er stukken over Apple in de papieren De Standaard, waaronder dit artikel waar ik best wel trots op ben.

Het is nu al heel wat weken geleden dat ik Ovi Maps van Nokia testte voor Het Nieuwsblad en PC Magazine en ZDNet. Voor allerlei redenen – te druk, te druk – staan de links nu pas hier online.

Maar de conclusie, wat was die weer? Op zich is Ovi Maps een bijzonder straf product. Het is niet zo goed als een ‘echt’ navigatietoestel, zeker niet als het gaat over een apparaat van 150 euro of meer. Er is geen TMC bijvoorbeeld, of baanvakaanduidingen. Maar langs de andere kant: het is gratis. Dus als je beschikt over een compatibele Nokia-gsm: why not?

Niet getreurd als je geen Nokia hebt, trouwens. Vorige week kondigde Google aan dat Google Maps Navigation nu ook in België functioneert. In tegenstelling tot Ovi Maps moet je voor Google Maps Navigation wel een mobiel internetverbinding hebben. En het werkt enkel op Android-telefoons met softwareversie 1.6 of hoger. Aldus Google:

Google Maps Navigation is an Internet-connected GPS navigation or ‘satnav’ system that provides turn-by-turn voice driving directions as a free feature of Google Maps. It uses your phone’s Internet connection to give you the latest maps and business information. You never need to buy map upgrades or manually update your device because you’re always using the most recent data from Google Maps. There is also a choice of ways to view your route including from the air.

Het is duidelijk dat Nokia en Google met deze steeds meer concurrenten worden, een rivaliteit die minder opvalt dan het sluimerende conflict tussen Apple en Google. Maar het is logisch, want toen Google zich op de smartphonemarkt waagde met Android gaf het de concurrenten van Nokia de middelen om straffe smartphones op de markt te brengen. Niet leuk voor Nokia, die op hetzelfde moment zijn hardwareportfolio begon uit te breiden met internetdiensten en dus richting het terrein van Google opschoof.

De Finnen slagen er wel niet zo goed in: wist u bijvoorbeeld dat Nokia een uitstekend alternatief voor Google Maps aanbieden?

En het World Mobile Congress in Barcelona is opnieuw voorbij. Deze hoogmis van de gsm-sector stond dit jaar in teken van de reactie. De reactie op Apples App Store en in mindere mate de Android Market, welteverstaan. Bij Nokia – nog altijd ‘s werelds grootste telefoonbouwer – waren er zelfs geen nieuwe toestellen te zien, maar ging het uitsluitend over een samenwerking met Intel en hun focus op diensten.

Toch waren er een aantal nieuwe en blitse gsm’s te bewonderen, toestellen die zeker prikkelen om ze eens van nabij te bekijken. Voor Het Nieuwsblad koos ik de leukste er uit, aangevuld met een paar toestellen van Emporia die nu eens niet bestemd zijn voor jonge hippe trendsettende yups. Het gefragmenteerde artikel vind je hier, met hieronder nog wat aanvullende foto’s. Kleine correctie ook: in de krant verscheen bij het artikel over de Acer Liquid e een foto van de quasi-identieke Liquid (zonder e, dus). Trouwens, LG koos er voor om zijn nieuwe Mini niet in Barcelona te lanceren, maar gewoon hier in België.
Created with Admarket’s flickrSLiDR.

Het is blijkbaar wachten tot eind 2010 vooraleer we toestellen met deze Windows Phone 7-interface zien. In Barcelona tijdens het Mobile World Congress heeft Microsoft tijdens een vrij dynamische presentatie – naar zijn doen, toch -al heel wat van de interface getoond.

Hieronder een slideshow van de demo die er toen te zien was.

Het minste wat je kunt zeggen, is dat de iPad best voor wat beroering zorgt. Zoals gebruikelijk zijn er heel wat fanboys die geen seconde twijfelen over de aankoop van Apples nieuwste worp, maar deze keer klinken er toch opvallend veel tegenstemmen. Collega-blogger en ZDNet-opperhoofd Andhi bijvoorbeeld, heeft op een zeer goed onderbouwde manier zijn bedenkingen geformuleerd. Stephen Fry, iedereen z’n favoriete gadgetfreak, ziet het wel heel positief in.

Voor Het Nieuwsblad volgde ik de lancering (hier in een soort remixversie, gemengd met de live-verslaggeving van NBO zelve) en ook ik viel niet bepaald van mijn stoel toen Jobs het ding voorstelde. Het is zeker interessant, zegt de gadgetfreak in mij, maar net iemand als ik heeft reden om te twijfelen over de aankoop van een iPad. Thuis is er al zoveel elektronica present – pc, notebook, smartphone, mediacenter, multiroommuzieksysteem, ebookreader – dat ik niet goed weet waarvoor ik de iPad nog zou gebruiken.

Laten we eens kijken naar de basisfuncties die de iPad biedt:

• boeken lezen: ik ben overtuigd dat het qua aanbod goed gaat komen. Als je kijkt hoe ebooks nu op de markt verschijnen, is het duidelijk dat de aanpak van Apple echt broodnodig is. Amazon doet het zeker niet slecht met zijn Kindle Store, maar echt gemakkelijk is het nu ook niet om daar een boek op te vinden en te kopen. Mijn bedenking zit hem echter bij het scherm: ebookreaders zoals de Kindle of Sony Reader hebben een e-inktscherm, de iPad een klassiek LCD. Zo’n e-inktscherm is echt aangenaam rustgevend om naar te kijken en de enige reden waarom ik er al in geslaagd ben om uren aan een stuk iets te lezen op de Kindle. Naar een lichtgevend computerscherm turen is daarentegen heel vermoeiend, zeker in een ruimte met gedimd licht, zoals een huiskamer of slaapkamer.
• films bekijken: sorry, maar hebben we net niet allemaal geïnvesteerd in nieuwe flatscreen-tv’s? Hotels idem.
• muziek beluisteren: euh, iPod, iPhone, hifiketen, iemand? Via een iPad naar muziek luisteren gaat me helemaal het gevoel geven van terug in de tijd te gaan, toen ik een – naar huidige normen – reusachtige Discman meezeulde.
• foto’s bekijken: dit kan me al wat meer overtuigen. Het wordt weinig over gesproken, maar mi zijn de fotofuncties op de iPhone een belangrijke reden waarom dat toestel zo populair is geworden. Denk eens terug aan de eerste keer dat iemand je een iPhone toonde. Wat was hij aan het doen? Juist, foto’s van zijn kinderen aan het tonen, en en passent aan het tonen hoe je met een weegbeweging van het ene oninteressante kiekje naar het andere gaat.
• emails beantwoorden: stel dat ik een vijftal berichtjes heb die beantwoord moeten worden. Ga ik dat doen op een aanraakscherm of daarvoor even mijn notebook met een echt klavier nemen? Juist, ja. En vooral, bij veel mensen is de gewoonte om op de zetel de notebook open te klappen en mails te lezen al ingebakken. Het is dus niet zoals de iPhone, die veel mensen voor het eerst deed kennismaken met iets nieuws – mobiel mailen – maar het gaat wel om mensen overtuigen om een bepaalde gedraging te vervangen door een ander.
• tekstverwerking: ik denk het niet. Een van de redenen: welke houding ga je juist aannemen terwijl je op de iPad aan je magnum opus werkt? Met gekruiste benen? Een been over het andere? Ga je op je schoot een kussen leggen, met daarop de iPad? Ga je een iemand overtuigen om de iPad voor je vast te houden (gehurkt, armen naar voren en in de lucht)?

Doomed to fail, dus? Wel, dat vind ik wel te sterk. Eigenlijk kon ik me perfect vinden in de mening van Bart De Waele van Netl@sh, zoals opgetekend in een tweede iPad-artikel dat ik voor het Nieuwsblad produceerde (geen link, want niet online). Zijn mening: “Er is potentieel”. En, “het is ook moeilijk te voorspellen welke apps er voor de iPad gaan verschijnen”. Hij heeft zeker geen ongelijk als hij zegt dat de doorsnee consument niet om specificaties maalt, maar aangetrokken wordt tot een toestel vanwege wat het doet en kan. “Als er geen killerapplicaties komen, zal de iPad een duur stuk glas blijven”, concludeert hij. Hear, hear.

Naar het verluidt is er bij Microsoft heel lang over gediscussieerd, maar blijkbaar is de knoop doorgehakt. Voor het eerst kun je Windows online aankopen en downloaden. Microsoft heeft daarvoor een nieuwe site geopend, die ook voor Belgen toegankelijk is.

Op zich geen grote verrassingen in de Microsoft Store. Alle versies van Windows 7 zijn present en kosten evenveel als in de winkel. Wel grappig: de Microsoft Store moet een van de weinige plekken zijn waar je de N-edities van Windows 7 kunt aanschaffen. Veel retailers zijn er niet die deze Commission Edition van Windows (maw: zonder Media Player) in de rekken leggen.

De Store is wel nog niet af. Klik op ‘hardware’ en je krijgt Expression-producten te zien, klik op ‘ontwikkelaars’ en daar zijn de muizen.

De Store is hier.

In tijden dat het doodnormaal is om geld te vragen voor een softwareupdate met enkele nieuwe features (ja, ik kijk naar jou, iPod Touch), is het ongeloof fijn dat een bedrijf dat nu eens niet doet. Kudos dus voor AVM, die onlangs via een softwareupdate de Fritz!Box (belachelijke naam, uitstekend toestel) een hoop leuke functies cadeau doet.

De leukste vinden we de mogelijkheid om een USB-stick/harde schijf op de router te laten synchroniseren met een WebDAV-dienst (zoals MobileMe van Apple), zodat alle documenten in de cloud automatisch bij u thuis gebackupt worden. Wedden dat de gebruikers van T-Mobile in de V.S. graag die feature hadden gehad?

Het is echt heel handig: als ik ergens ter velde een document op de virtuele iDisk van MobileMe plaats, wordt dat document automatisch gekopieerd naar de USB-stick bij mij thuis. En zo ben ik meteen beschermd tegen serverbrandjes, ontbrekende backups bij dienstenleveranciers en het plotse overlijden van de internetverbinding.

Eén nadeel: AVM laat niet toe dat je de share van de USB-stick een ander naam geeft. En dat wil dus zeggen dat er opeens een Duitstalige device op mijn netwerk zit. Welkom, meneer Online-Speicher.